W nowy tydzień z optymizmem

W nowy tydzień należy wkroczyć z optymizmem. Do takich wniosków doszłam patrząc od wczoraj na Anetę. W ubiegłym tygodniu taka bidula skulona siedziała obolała, a od weekendu kwitnąca. A dlaczego? Bo w poniedziałek idzie na warsztaty i stąd jej radość. Ciągle tylko pytała: który dzisiaj? I czy na pewno w poniedziałek pójdzie. Wstała dziś jak skowronek i  ubrała w dziesięć minut co u niej jest rekordem . Zadowolona pojechała , zadowolona wróciła, coś tam poopowiadała. Raczej skąpo niż szeroko, no ale dziewczyna stęskniona za komputerem więc czasu na gadki nie ma. Więc tak sobie myślę, że nie mogę być gorsza i zamartwiać się całymi dniami. Trzeba się cieszyć że słońce dziś świeci i nie marudzić za bardzo, ot co.
Na potwierdzenie miłego początku tygodnia przyszła dzisiaj przesyłka od wirtualnej "cioci" Izy. Dziękuję ślicznie, jeśli nas doczytasz,w imieniu Anetki. Widokówka już siedzi za lusterkiem a z piękną torebką wybiera się jutro na warsztaty.

Nie chcę zapeszyć...

Nie chcę zapeszyć, bo chyba we wtorek za wcześnie się ucieszyłam, że już po zabiegu. Aneta od trzeciej w nocy zaczęła krwawić z dziąsła, a zatamować się udało dopiero koło osiemnastej wieczorem. Makabra, na szczęście jest ok od wczorajszego wieczora. Zdecydowałam się właśnie na podanie jej zastrzyku z Clexanu, bo wczoraj po konsultacji z kardiologiem zrobiłam przerwę. Clexan mógłby spowodować krwotok. Choć jego nie podanie to ryzyko dla serca, czyli otrzymałam zadanie od lekarza- monitorować prace zastawki serca. Oni mnie chcą ci lekarze wykończyć chyba psychicznie.
Dziś Aneta już kwitnąca i rozbawiona, tylko lekkie pobolewanie dziąsła i opuchlizna na policzku. Siedzi w domu i ma przerwę w chodzeniu na WTZ. Niech się wykuruje w domu. Choć stęskniona okropnie i prosiła mnie, żeby ją puścić. Już miękłam, ale jak sobie wyobraziłam, że np. ugryzie coś tam twardego, urazi się i zacznie znowu krwawić, o nie, niech wytrzyma do poniedziałku.
Muszę pochwalić moją córkę, za odwagę i za to, że była dzielna. Jestem z niej dumna, że tak to zniosła, bez buntu, bez histerii(to już moja działka ;-)), tylko kilka łez ... Jej pierwsze słowa jak wróciła z bloku operacyjnego, to: "mamo, jestem mądra, i wytrzymałam, dla taty wytrzymałam. Będzie ze mnie dumny, jak zadzwonię?". Jesteśmy z niej dumni obydwoje, nasza dzielna dziewczyna.
Zobaczcie jaka rozradowana w tym szpitalu we wtorek siedziała, jeszcze nie wiedziała co ją czeka:

Aneta już po

Aneta już po usunięciu dwóch zębów w narkozie. W momencie wejścia na blok pani doktor zastrzeliła mnie informacją, że do usunięcia oprócz lewej szóstki jest także siódemka po drugiej stronie. Zobaczyła ogromną dziurę na zdjęciu .... z przed roku . To ja się pytam na co patrzyło tych kilku lekarzy, którzy już tę kliszę oglądali przez ten rok?! I oglądali także jej zęby i nigdy o siódemce nie było mowy. W maju ubiegłego roku miała leczone zęby w narkozie i też nikt nie mówił o robieniu siódemki- nikt tego nie widział? A tak to miałam minutę na decyzję czy go wyrwać czy będę go leczyć(niby gdzie). Jak pomyślałam, że mam znowu szukać miejsca do leczenia po świecie(bo już wiem, że u nas nikt leczył nie będzie) to zgodziłam się na jego usunięcie. Zwłaszcza, że większość dentystów wypowiada się w tym sensie, że albo zdrowy ząb, albo żaden, jeśli chodzi o "sercowców".
Aneta śpi, na kolacje była kaszka na mleczku , a ja czuję się jak rozjechana przez traktor.
Teraz jeszcze powrót do acenokumarolu i umiarowienie z powrotem wskaźnika INR. Kaszka z mleczkiem  .

Dałam dziś Anecie pierwszy zastrzyk

Dałam dziś Anecie pierwszy zastrzyk z Clexanu. Nie było tak źle, nie jest to na szczęście zwykła strzykawka, ale taka ampułko-strzykawka z króciutką igiełką. Choć jednak dawanie własnemu dziecku zastrzyków w brzuch nie jest przyjemne. Te zastrzyki są konieczne  przed planowanym u niej na wtorek wyrwaniem zęba w narkozie. Aneta z uwagi na wszczepioną sztuczną zastawkę serca przyjmuje leki przeciwzakrzepowe. Gdyby teraz przeprowadzić ten zabieg to mogłoby dojść do krwotoku. Dlatego kilka dni wcześniej odstawia się tabletki a podaje zastrzyki z innym preparatem. Samo odstawienie tabletek mogłoby spowodować powstanie zakrzepów na zastawce, te zastrzyki temu zapobiegają. I takim to sposobem najprostsza rzecz u Anety urasta do rangi problemów. Na szczęście nie płakała i wszystko poszło sprawnie.
Niech już jej zrobią porządek z tym zębem, bo boli ją coraz bardziej.

Aneta, moje duże kochanie.

Aneta, moje duże kochanie. Wczoraj mnie trochę rozczuliła jak powiedziała ni z tego ni z owego, że mnie kocha. Robi sobie kolacje...o, tam nic skomplikowanego, tylko zalewa makaron mlekiem i podgrzewa w mikrofali (ale samodzielnie) . A więc robi tę kolację, stoi tyłem do mnie i tak po prostu mówi: " wiesz mamo, bardzo Cię kocham". Ja jej na to, że też ją kocham. A ona mi odpowiada: "zawsze mocno Cię kocham".
Moje duże kochanie .
Często ma takie nastroje, potrafi podejść, przytulić, powiedzieć coś miłego, np, że ładnie pachnę i mam ładne perfumy . Albo tak jak wczoraj, nie odrywając wzroku od jakiegoś zajęcia powiedzieć: kocham Cię. Inaczej wtedy widzimy świat i wiele problemów maleje. Najważniejsza w rodzinie jest przecież miłość.


Żeby nie było tak za słodko, to powiem, że o tych perfumach to nie było całkiem bezinteresownie. Dziś rano się pytała, czy będę jej pożyczać.

Dzień kobiet

 Przyjm życzenia Babo kochana
od drugiej baby z samego rana.
Niech dzień cały będzie radosny,
bądź zdrowa Babo - aby do wiosny!
Szczęścia życzę Tobie, sobie
i kobietom na całym globie!
By marzenia się spełniły,
a Nas chłopy wyręczyli!
My dziś drinki i kaweczki,
Nasze święto dziś Babeczki!

A takie piękne kwiaty i słodkie upominki dostała Aneta od kolegów z warsztatów. Przyszła bardzo dumna, a biedne tulipanki to całe ściśnięte były z wrażenia(dostała od Arka ;-)):

 *****

A tak bardziej refleksyjnie, to znalazłam w necie tekst:

  Dzień 8 marca to kobiece święto.
Są uprzejmości, toasty, prezenty.
Każdy kwiat wręcza z twarzą uśmiechniętą,
choć zwykle bywa zły i nadęty.
Schodzą się goście, składają życzenia.
Solenizantka także uśmiechnięta.
Lecz chcę zapytać, tak dla przypomnienia,
czy o kobietach ktoś zwykle pamięta?
Że ostatnie spać idą, a pierwsze się budzą,
że wciąż pracują od świta do zmroku,
że nieustannie dla swoich się trudzą,
a zauważane są raz w roku.

(Dzień Kobiet Janina Gałczyńska )

Aneta znowu siedzi w domu

Aneta znowu siedzi w domu, znowu zasmarkana i zakaszlana. W czwartek byłyśmy u kardiologa(jest ok), w piątek z wizyta u babci i już wtedy była lekko podziębiona. Teraz kaszel, katar i chrypa. Jeszcze jutro posiedzi w domu na bank, ale w środę to już bym się jej chętnie z domu pozbyła. Ona więcej siedzi w domu niż jeździ na WTZ. Już nie pamiętam kiedy ostatnio tak chorowała. Więc siedzi i leniuchuje. Czas dzieli między komputer, książkę i wymądrzanie się. Najlepsze dyskusje odchodzą oczywiście z tatą. Przytyki, zaczepki czy przekomarzanki z serii "co mi zrobisz gołąb". Czasami i mnie te głupawki się udzielają, dziś moja Najmłodsza posłuchała trochę naszych "dyskusji" i stwierdziła, że jesteśmy dziwną rodziną. Zupełnie nie wiem czemu ;-) .