U dziadka

Korzystając z wyjazdu do lekarza odwiedziliśmy dziadka. Dawno już tu nie bylismy, więc wizyta jak najbardziej wskazana ;-).

Mamy gościa

Mamy gościa od kilku dni, a ja zapomniałam o tym wspomnieć, gapa.
Przyjechał z nami z odwiedzin w Trójmieście. O odwiedzinach w Trójmieście w niedzielę też nie wspomniałam, ale co tu wspominać jak nawet morza nie zobaczyliśmy :-(. Pogoda wycięła nam psikusa, było tak mokro i paskudnie, że nie zrobiliśmy sobie żadnej wycieczki, ani na molo, ani na plażę, nawet do akwarium morskiego. Nagadaliśmy się za to rodzinnie i Aneta zobaczyła nareszcie jak siostry mieszkają. I właśnie z tych odwiedzin przybył do nas gość, na dwutygodniowe wczasy na wsi, hahahaha.

Nasz gość- Kredka

Wernisaż wystawy „Morąg, moje miasto”

Aneta prowadzi bardzo intensywne życie kulturalne. Wczoraj była na wernisażu wystawy prac wykonanych w tutejszym Warsztacie Terapii Zajęciowej, która odbyła się w naszym ratuszu.
Prace jak zwykle rewelacyjne, różnorodność technik i wykonanie zachwyca. Króciutką chwilkę udało mi się tam spędzić, naprawdę nie mogłam się napatrzeć. Aneta też jak widać zachwycona.

Sami popatrzcie na prace i jakie tłumy na wystawie. Więcej zdjęć i obszerną relację znajdziecie na stronie WTZ Morąg .

zdjęcie ze strony WTZ

zdjęcie ze strony WTZ

zdjęcie ze strony WTZ

zdjęcie ze strony WTZ

Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego

Aneta przyniosła zaproszenie na obchody XXI Światowego Dnia Osób z Zaburzeniami Psychicznymi organizowanymi w Środowiskowym Domu Samopomocy. Impreza podzielona była na dwie części. Pierwsza w ŚDS, było to spotkanie integracyjne osób niepełnosprawnych i ich rodzin, prelekcja psychologa i słodki poczęstunek. Druga część odbyła się w morąskim ratuszu gdzie odbyło się spotkanie osób i instytucji wspomagających osoby chore.Wysłuchaliśmy tam prelekcji na temat stygmatyzacji i stereotypów dotyczących osób chorych psychicznie. Można tez było obejrzeć wystawę prac wykonanych przez podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy oraz Morąskiego Stowarzyszenia Pomocy Psychicznie i Nerwowo Chorym.

Aneta spotkała nie widzianą dawno koleżankę

był też poczęstunek

Dermatolog i endokrynolog

Dermatolog i endokrynolog też już za nami. Pół roku czekania na wizytę, godzina jazdy samochodem, 10 minut w gabinecie i .. i nic. Panie popatrzyły sobie na Anetę, Aneta na nie, a ja dowiedziałam się, no nic się nie dowiedziałam. Pani dermatolog powiedziała, że właściwie ja już wszystko wiem i doskonale sobie radzę, a pani endokrynolog objechała nas za 20min spóźnienia.  To, że pędziłyśmy tam z innego gabinetu przez pół miasta nie bardzo panią doktor interesowało. Ciekawe, że w druga stronę  pacjent nie ma prawa się odezwać czekając na spóźnionego lekarza przed gabinetem ;-).
Do zobaczenia za pół roku, jak się uda, bo do endokrynologa nie ma jeszcze zapisów na przyszły rok. Czyli nic pewnego z terminem wizyty styczeń/luty.

Mam czasami takie wrażenie, że moje życie toczy się od wizyty kontrolnej w jednym gabinecie, poprzez badania, wyniki do następnego badania, wizyty... itd. Od jednego zakreślonego kółeczka w kalendarzu do drugiego. Choć to właściwie życie Anety, ja jej tylko towarzyszę, to ją mierzą, osłuchują, kują, oglądają... . Muszę ją pochwalić. Dzielnie sobie z tym radzi.

nasz "zakółkowany" wrzesień

I na razie spokój

I na razie spokój z wizytami u dentysty. Przynajmniej Aneta, bo ja jeszcze mam jedną za dwa tygodnie. Moja córka na spokojnie dała sobie dziś załatać jedynkę. I jak na razie wszystkie zęby zdrowe. Uff, jaka to ulga, żadnej narkozy, nerwów, strachu. Normalne siedzenie na fotelu. Niby norma, ale jednak nie zawsze i dla wszystkich.

Z Anetą  bywa czasami wesoło.Ona pierwsza, a po niej ja usiadłam na fotelu. Oczywiście ta siedząc obok na krześle cały czas komentowała: że będzie dobrze, że trzyma za mnie kciuki, że mąż będzie ze mnie dumny.. itp. Po chwili ciszy, kiedy ja się nie odzywałam(niby jak u dentysty ) pada pytanie:
-Mamo, żyjesz??!
Cały gabinet się śmiał, całe szczęście, że akurat dentysta nie trzymał wiertła, bo różnie mogło by być z moim zębem.

jaka zadowolona mina po wyjściu z gabinetu ;-)

Uważaj na pare...

Aneta czeka rano na busa, w radio lecą wiadomości o 7. Nagle wpada do mnie do pokoju:
-Mamo słyszałaś?!
-Nie, a co?
-Trzeba uważać. Trzeba uważać na parę.
-Na co ??????!
-Mówili, w wiadomościach, trzeba uważać na parę.
(Parę... ale czego parę????). Jakiś strzęp wiadomości chyba mi wpadł w ucho, bo domyślnie pytam:
-Na mgłę?
-Tak. Kierowcy muszą uważać.